Είστε εδώ: Εφοπλιστής | «Ο δρόμος μου στη θάλασσα»

«Ο δρόμος μου στη θάλασσα»

Χίος, λίγο πριν τελειώσει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ένα αγόρι ναυτικής οικογένειας, περήφανο για τον καπετάνιο πατέρα του, τον συναντά για πρώτη φορά στα τέσσερά του χρόνια. Κάπως έτσι ξεκινά το βιβλίο «Η θάλασσα είναι δρόμος – Για την ελληνική ναυτοσύνη του χτες και του αύριο», η αυτοβιογραφία του Σίμου Παληού σε συνεργασία με τον Μάκη Προβατά.

Ένα παιδί για το οποίο η θάλασσα ήταν σχεδόν μονόδρομος, η άλλη επιλογή ήταν μετανάστης, ήταν δεν ήταν από ναυτική οικογένεια, όπως για όλους τους νέους του νησιού. Στο βιβλίο, που είναι γραμμένο με τη μορφή διαλόγου μεταξύ του Σίμου Παληού και του Μάκη Προβατά, ο Έλληνας εφοπλιστής μιλά για την καταγωγή και το ευρύτερο οικογενειακό του περιβάλλον, εξιστορεί πώς επηρέασαν τις μετέπειτα αποφάσεις του, αναλύει το όραμά του για την αριστεία και κάνει μνεία στη θέση την οποία αξίζει το επιστημονικό προσωπικό.

Σκοπός ζωής, λέει, η αναβάθμιση του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών και των προοπτικών συνεργασίας με την παγκόσμια ιατρική και φαρμακευτική κοινότητα. Η οικογένεια Παληού βρέθηκε μέσα στη δίνη του πολέμου, καθώς ο πατέρας του ήταν πλοίαρχος του ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΑΦΑΛΙΟΣ, πλοίου του 1919 που τορπιλίστηκε από το γερμανικό υποβρύχιο U-861 στον Ινδικό Ωκεανό στις 5 Σεπτεμβρίου 1944 –παρόμοια μοίρα με αυτή που αντιμετώπισε το μεγαλύτερο μέρος του ελληνόκτητου στόλου εκείνα τα χρόνια. Ο καπτά Παντελής Παληός ήταν απ’ τους τυχερούς· επέζησε και περίπου έναν μήνα αργότερα συναντούσε για πρώτη φορά τον τετράχρονο γιο του.

Διαβάστε τη συνέχεια στον «Ε» Σεπτεμβρίου 2026…